لینک پرداخت اختصاصی
برای هر خدمت یا محصول یک لینک با مبلغ ثابت دارید و برای مبلغ‌های توافقی یک لینک آزاد که مشتری خودش رقم را وارد می‌کند. لینک را در دایرکت، پیام‌رسان یا پیامک می‌فرستید و دیگر شماره کارت تایپ نمی‌کنید.
مدیریت هوشمند کارت‌به‌کارت برای کسب‌وکارها
آشنایی با کارت پی
بیشتر مشتری‌های ایرانی هنوز ترجیح می‌دهند پول را کارت به کارت بفرستند. سریع است، ثبت‌نام نمی‌خواهد و پول مستقیم به حساب فروشنده می‌نشیند. گرفتاری از جایی شروع می‌شود که مشتری‌ها زیاد می‌شوند: شماره کارتی که باید هر بار از نو فرستاده شود، اسکرین‌شات‌هایی که لای چت‌ها گم می‌شوند و حسابی که آخر ماه فقط در ذهن خودتان است.
کارت پی برای همین لحظه ساخته شده؛ یک درگاه کارت به کارت ساده که به هر کسب‌وکار صفحه و لینک پرداخت می‌دهد، رسید هر مشتری را به پرداخت خودش وصل می‌کند و خبر هر واریز را به پنل، تلگرام، بله یا پیامک شما می‌رساند. پول همچنان مستقیم از کارت مشتری به کارت خودتان می‌رود. کارت پی نه واسطه‌ی مالی است و نه پولی را پیش خودش نگه می‌دارد؛ کارش نظم دادن است.
امکانات
هر کدام از این‌ها جدا هم به کار می‌آید. لازم نیست از روز اول همه را راه بیندازید؛ بیشتر کسب‌وکارها با لینک پرداخت شروع می‌کنند و بقیه را کم‌کم اضافه می‌کنند.
برای هر خدمت یا محصول یک لینک با مبلغ ثابت دارید و برای مبلغ‌های توافقی یک لینک آزاد که مشتری خودش رقم را وارد می‌کند. لینک را در دایرکت، پیام‌رسان یا پیامک می‌فرستید و دیگر شماره کارت تایپ نمی‌کنید.
مشتری بعد از واریز، تصویر رسید را در همان صفحه بارگذاری می‌کند. رسید به پرداخت خودش می‌چسبد و در صف بررسی شما می‌نشیند، نه در گالری گوشی یا وسط یک گفت‌وگوی شلوغ.
ربات کارت پی را به حساب پیام‌رسانتان وصل کنید تا خبر هر پرداخت تازه به گوشی‌تان برسد و همان‌جا تأیید یا ردش کنید، بی‌آنکه پنل را باز کنید.
پنل، ربات تلگرام، ربات بله و پیامک. هر کدام را که بخواهید روشن می‌کنید تا هیچ رسیدی ساعت‌ها بی‌جواب نماند و مشتری منتظر نماند.
چند کارت بانکی ثبت می‌کنید، ترتیبشان را می‌چینید و برای هر کدام سقف دریافت روزانه می‌گذارید. وقتی ظرفیت یک کارت پر شد، پرداخت بعدی روی کارت بعدی می‌نشیند.
یک نشانی ثابت با نام کسب‌وکار شما که خدمات و راه پرداخت را نشان می‌دهد. مشتری می‌تواند از جستجوی همین صفحه هم شما را با نام یا شناسه پیدا کند.
برگه‌ی QR صفحه‌ی کسب‌وکار را از پنل چاپ می‌کنید و روی پیشخوان، میز یا ویترین می‌گذارید. مشتری با دوربین گوشی به صفحه‌ی پرداخت می‌رسد و برنامه‌ای نصب نمی‌کند.
فاکتور را با اقلام و مبلغ می‌سازید و لینکش را می‌فرستید. اگر مشتری در چند نوبت پرداخت کند، مانده‌ی فاکتور همیشه جلوی چشم هر دو طرف است.
برای خدماتی که وقت مشخص دارند، مشتری ساعت را انتخاب می‌کند و همان‌جا پرداخت می‌کند. هر نوبت فقط یک بار رزرو می‌شود و دو نفر یک ساعت را نمی‌گیرند.
طرح اقساط را با پیش‌پرداخت، تعداد قسط و مدارک لازم تعریف می‌کنید. مشتری درخواست می‌دهد، قسط‌ها را از پنل خودش می‌پردازد و شما وضعیت هر قرارداد را می‌بینید.
مشتری با شماره موبایل وارد می‌شود و پرداخت‌ها، فاکتورها و قسط‌هایش را یک‌جا می‌بیند. نتیجه‌اش این است که کمتر می‌پرسد «پولم رسید؟».
اگر سایت یا نرم‌افزار دارید، درخواست پرداخت را از کد خودتان می‌سازید و تغییر وضعیت را با وب‌هوک امضاشده می‌گیرید. مستندات کامل در بخش توسعه‌دهندگان هست.
شروع کار
شماره را وارد می‌کنید، کد تأیید پیامک می‌شود و وارد پنل می‌شوید. رمز عبوری برای به خاطر سپردن ندارید.
نام، توضیح کوتاه و لوگوی کسب‌وکار را وارد می‌کنید تا صفحه‌ی عمومی‌تان ساخته شود.
کارتی را وارد می‌کنید که پول باید به آن واریز شود. اگر چند کارت دارید، همه را اضافه کنید و ترتیبشان را بچینید.
یک خدمت با قیمت مشخص تعریف می‌کنید یا همان لینک پرداخت آزاد را برمی‌دارید که مبلغش را مشتری می‌نویسد.
لینک را برای مشتری می‌فرستید. رسید که رسید، آن را با حساب بانکی‌تان تطبیق می‌دهید و تأیید می‌کنید.
کارت به کارت یعنی فرستادن پول از یک کارت بانکی به کارت دیگر، فقط با داشتن شماره‌ی شانزده‌رقمی کارت مقصد. فرقی نمی‌کند پرداخت‌کننده از همراه‌بانک استفاده کند، از یکی از برنامه‌های پرداخت موبایلی، از اینترنت‌بانک یا از دستگاه خودپرداز سر کوچه؛ در همه‌ی این‌ها مسیر یکی است. شماره کارت مقصد را وارد می‌کند، نام صاحب کارت را می‌بیند، رمز دوم را می‌زند و چند ثانیه بعد پول روی حساب گیرنده نشسته است.
شاید عجیب باشد که با وجود درگاه‌های پرداخت اینترنتی، کیف پول‌ها و انواع روش‌های تازه، هنوز این‌همه خرید و فروش با کارت به کارت انجام می‌شود. ولی کافی است یک بار از دید مشتری نگاهش کنید. برای کارت به کارت لازم نیست در هیچ سایتی ثبت‌نام کند، لازم نیست به صفحه‌ای که نمی‌شناسد اعتماد کند و لازم نیست بفهمد «درگاه» یعنی چه. برنامه‌ی بانک خودش را باز می‌کند؛ همان برنامه‌ای که هر روز با آن قبض می‌دهد و شارژ می‌خرد. این آشنایی، در خرید از یک پیج کوچک یا یک مطب، از هر لوگو و نشان اعتمادی بیشتر کار می‌کند.
از طرف فروشنده هم ماجرا ساده است. پول مستقیم و بی‌واسطه به حساب خودش می‌آید، منتظر تسویه‌ی روز بعد نمی‌ماند و کارمزد درصدی هم نمی‌دهد. برای کسی که تازه کارش را شروع کرده و هنوز نه سایت کاملی دارد و نه حوصله‌ی پرونده‌ی درگاه بانکی را، کارت به کارت نزدیک‌ترین راه برای فروختن است.
خودِ کارت به کارت ایرادی ندارد. مشکل در کارهایی است که دورش انجام می‌شود و همه دستی‌اند. فروشنده باید شماره کارت را برای هر مشتری بفرستد و مطمئن باشد اشتباه تایپ نکرده. مشتری باید بعد از واریز اسکرین‌شات بگیرد و بفرستد. فروشنده باید هر رسید را با حسابش مقایسه کند، بفهمد این رسید مال کدام سفارش بود و جواب بدهد. اگر روزی سه مشتری دارید، این زنجیره را در ذهنتان نگه می‌دارید. وقتی به روزی بیست مشتری برسید، زنجیره پاره می‌شود.
دو مشتری در یک ساعت یک مبلغ واریز می‌کنند و معلوم نیست کدام رسید مال کیست. یکی رسید را به‌جای دایرکت در واتساپ فرستاده. یکی دیگر می‌گوید سه روز پیش پرداخت کرده و شما پیدایش نمی‌کنید. آخر ماه هم که می‌خواهید بدانید چقدر فروخته‌اید، باید گالری گوشی را بالا و پایین کنید. هیچ‌کدام از این‌ها فاجعه نیست، ولی جمعشان یعنی ساعت‌ها وقت و چند مشتری دلخور در هر ماه.
و یک خطر جدی‌تر هم هست: رسید جعلی. تصویر رسید را ساختن سخت نیست و فروشنده‌ای که عجله دارد، گاهی به اعتبار همان عکس کالا را می‌فرستد. درباره‌ی این خطر و راه پیشگیری‌اش جلوتر مفصل نوشته‌ایم.
کارت پی به کارت به کارت دست نمی‌زند. مشتری همچنان از برنامه‌ی بانک خودش پول را مستقیم به کارت شما می‌فرستد. تفاوت در همان کارهای دستی است: به‌جای شماره کارت، یک لینک پرداخت می‌فرستید که نام کسب‌وکار، مبلغ و کارت مقصد را روشن نشان می‌دهد. رسید مشتری در همان صفحه ثبت می‌شود و به همان پرداخت می‌چسبد. شما خبر می‌گیرید، واریز را چک می‌کنید و با یک ضربه تأیید می‌کنید. هر پرداخت هم با وضعیت و تاریخ و رسیدش در فهرست تراکنش‌ها می‌ماند تا هر وقت خواستید پیدایش کنید.
وقتی از «درگاه کارت به کارت» حرف می‌زنیم، منظور سامانه‌ای است که پرداخت کارت به کارت را شبیه یک پرداخت اینترنتی منظم می‌کند. مشتری به یک صفحه‌ی پرداخت می‌رود، مبلغ و کارت مقصد را می‌بیند، پول را از برنامه‌ی بانکش می‌فرستد و رسید را همان‌جا ثبت می‌کند. فروشنده هم به‌جای چت و اسکرین‌شات، فهرستی از پرداخت‌ها دارد که هر کدام وضعیت مشخصی دارند.
اسمش درگاه است، ولی با درگاه پرداخت بانکی که در فروشگاه‌های اینترنتی می‌بینید یکی نیست و خوب است این فرق را از اول بدانید تا انتظارتان درست باشد.
در درگاه بانکی یا همان درگاه شاپرکی، مشتری روی صفحه‌ی بانک اطلاعات کارتش را وارد می‌کند و پول از طریق شبکه‌ی پرداخت و پس از تسویه به حساب فروشنده می‌رسد. در درگاه کارت به کارت، پول همان لحظه از کارت مشتری به کارت فروشنده می‌رود و هیچ سامانه‌ی دیگری وسط این انتقال نیست. کارت پی هم همین‌طور کار می‌کند: مبلغی را نگه نمی‌دارد، تسویه‌ای انجام نمی‌دهد و به حساب شما دسترسی ندارد.
در درگاه بانکی، موفق بودن پرداخت را خود بانک اعلام می‌کند و فروشنده لازم نیست کاری بکند. در کارت به کارت این تأیید با شماست. رسید مشتری را می‌بینید و واریز را روی حساب یا پیامک بانک خودتان چک می‌کنید. این همان بخشی است که کارت پی برایش ابزار ساخته، ولی تصمیم را به‌جای شما نمی‌گیرد.
گرفتن درگاه بانکی معمولاً سایت فعال، نماد اعتماد الکترونیکی، مدارک هویتی و صنفی و چند هفته زمان می‌خواهد. برای درگاه کارت به کارت کارت پی، ثبت‌نام با شماره موبایل و یک کارت بانکی به نام خودتان یا کسب‌وکارتان کافی است. این سادگی برای کسب‌وکارهای کوچک و تازه‌کار نعمت است، ولی به این معنا نیست که قوانین صنفی و مالیاتی برایتان تعطیل شده؛ آن‌ها سر جایشان هستند.
| موضوع | درگاه بانکی | درگاه کارت به کارت کارت پی |
|---|---|---|
| رسیدن پول | پس از تسویه به حساب فروشنده | همان لحظه، مستقیم به کارت شما |
| تأیید پرداخت | توسط بانک | توسط شما، با دیدن رسید و حساب |
| راه‌اندازی | سایت، نماد اعتماد، مدارک و زمان بررسی | ثبت‌نام با موبایل و ثبت کارت |
| هزینه | معمولاً کارمزد هر تراکنش | اشتراک ماهانه، بدون درصد از فروش |
| تجربه‌ی مشتری | وارد کردن اطلاعات کارت روی صفحه‌ی بانک | کارت به کارت از برنامه‌ی آشنای بانک و ثبت رسید |
| مناسب برای | فروشگاه‌های پرتراکنش | کسب‌وکارهای کوچک و متوسط، فروش در پیام‌رسان، خدمات |
اگر فروشگاه اینترنتی پرتراکنشی دارید که مشتری باید بدون فرستادن رسید خریدش را تمام‌شده ببیند، درگاه بانکی لازم دارید و کارت پی جای آن را نمی‌گیرد. اگر اما پرداخت‌های شما همین حالا هم کارت به کارت است، با مشتری‌ها در پیام‌رسان حرف می‌زنید، خدماتتان قیمت‌گذاری یا هماهنگی دستی دارد، یا هنوز درگاه نگرفته‌اید و نمی‌خواهید تا آن روز فروشتان بی‌نظم بماند، درگاه کارت به کارت دقیقاً به کارتان می‌آید. خیلی از کسب‌وکارها هم هر دو را کنار هم دارند؛ درگاه بانکی برای سایت و کارت پی برای فروش‌هایی که از دایرکت و تلفن می‌آید.
جزئیات بیشتر در صفحه‌ی درگاه پرداخت کارت به کارت برای کسب‌وکارها.
کسی که «اپلیکیشن کارت به کارت» را جستجو می‌کند معمولاً یکی از این دو چیز را می‌خواهد: برنامه‌ای برای اینکه خودش پول بفرستد، یا ابزاری برای اینکه پول‌هایی را که از مشتری‌ها می‌گیرد مدیریت کند. این دو کاملاً متفاوت‌اند و بد نیست هر دو را روشن کنیم.
برای انجام کارت به کارت، امن‌ترین انتخاب برنامه‌ی همراه‌بانک خود بانکتان است، یا یکی از برنامه‌های پرداخت شناخته‌شده که مجوز دارند. چند عادت ساده جلوی بیشتر دردسرها را می‌گیرد:
کارت پی برنامه‌ی فرستادن پول نیست و هرگز اطلاعات کارت، رمز دوم یا رمز پویای مشتری را نمی‌خواهد. مشتری‌ای که از لینک کارت پی پرداخت می‌کند، پول را با همان برنامه‌ی بانک خودش می‌فرستد و در صفحه‌ی کارت پی فقط رسید را ثبت می‌کند.
این همان جایی است که کارت پی به کار می‌آید. پنل کارت پی تحت وب است؛ یعنی روی هر گوشی، تبلت یا کامپیوتری که مرورگر دارد باز می‌شود و نصب از هیچ فروشگاه نرم‌افزاری لازم ندارد. اگر بخواهید مثل یک برنامه همیشه دم دستتان باشد، از منوی مرورگر میان‌بر صفحه را روی صفحه‌ی اصلی گوشی بگذارید.
برای خیلی‌ها اما راحت‌ترین «اپلیکیشن» همان پیام‌رسانی است که هر روز بازش می‌کنند. ربات کارت پی در تلگرام و بله خبر پرداخت‌های تازه را می‌فرستد و تأیید و رد را از همان‌جا ممکن می‌کند. پنل پذیرنده هم داخل خود پیام‌رسان به شکل مینی‌اپ باز می‌شود؛ پس بدون بیرون آمدن از تلگرام یا بله می‌توانید به فهرست تراکنش‌ها و تنظیمات سر بزنید. اگر حساب پیام‌رسانتان را قبلاً به ربات وصل کرده باشید، ورود به مینی‌اپ کد پیامکی هم نمی‌خواهد.
مشتری‌های شما هم برنامه‌ای نصب نمی‌کنند. لینک پرداخت در مرورگر گوشی باز می‌شود و اگر بخواهند رسید را از طریق ربات مشتریان در تلگرام یا بله هم می‌فرستند.
بیشتر بخوانید: نرم‌افزار مدیریت پرداخت کارت به کارت.
ساده‌ترین تغییری که کارت پی در کارتان می‌دهد این است: به‌جای اینکه شماره کارت و مبلغ را برای مشتری تایپ کنید، یک لینک می‌فرستید. مشتری لینک را باز می‌کند و صفحه‌ای می‌بیند که نام کسب‌وکار شما، بابت پرداخت، مبلغ و شماره کارت مقصد را نشان می‌دهد. چیزی را حدس نمی‌زند و شما هم چیزی را دوباره توضیح نمی‌دهید.
لینک خدمت برای چیزهایی است که قیمت ثابت دارند؛ یک محصول، یک جلسه‌ی مشاوره یا یک بسته‌ی آموزشی. خدمت را یک بار در پنل تعریف می‌کنید و لینکش همیشه همان است.
لینک پرداخت آزاد برای مبلغ‌های متغیر است. مشتری خودش مبلغ را وارد می‌کند؛ مثلاً وقتی قیمت سفارش را در دایرکت توافق کرده‌اید یا برای خدمتی که هر بار هزینه‌ی متفاوتی دارد. این لینک ثابت است و می‌شود در بیوی اینستاگرام، امضای ایمیل یا توضیحات کانال گذاشت.
لینک فاکتور و لینک نوبت هم هستند که به یک پرداخت یا رزرو مشخص گره خورده‌اند و در بخش‌های بعدی درباره‌شان نوشته‌ایم.
همه‌ی مشتری‌ها در پیام‌رسان نیستند. اگر شماره‌ی مشتری را دارید، می‌توانید لینک پرداخت را از داخل پنل برایش پیامک کنید تا با همان پیامک به صفحه‌ی پرداخت برسد. برای جلوگیری از سوءاستفاده، تعداد پیامک‌هایی که در هر ساعت فرستاده می‌شود سقف دارد.
شماره کارتی که در صفحه‌ی پرداخت نمایش داده می‌شود، در لحظه‌ی پرداخت انتخاب می‌شود، نه در لحظه‌ی ساختن لینک. یعنی اگر فردا کارتتان را عوض کردید یا کارتی سقفش پر شد، لینک‌هایی که قبلاً فرستاده‌اید خراب نمی‌شوند و مشتری کارت درست را می‌بیند. همین چیز ساده، دردسر بزرگ فرستادن «شماره کارت جدید» به همه‌ی مشتری‌های قدیمی را از بین می‌برد.
لینک پرداخت آزاد و صفحه‌ی کسب‌وکار برای جاهای عمومی ساخته شده‌اند: بیو، استوری، کانال یا کارت ویزیت. ولی لینکی را که برای یک سفارش یا فاکتور مشخص ساخته‌اید در گروه یا استوری نگذارید؛ آن لینک مال همان مشتری است.
راهنمای کامل: لینک پرداخت کارت به کارت؛ ساخت در چند دقیقه.
در کارت به کارت، لحظه‌ی حساس لحظه‌ی تأیید است. تا وقتی مطمئن نشده‌اید پول واقعاً به حسابتان نشسته، کالا را نفرستید و خدمت را شروع نکنید. این جمله بدیهی به نظر می‌رسد، ولی در شلوغی یک روز کاری، با مشتری‌ای که پشت سر هم پیام می‌دهد «فرستادم، لطفاً زودتر ارسال کنید»، رعایت کردنش آن‌قدرها هم ساده نیست.
هر پرداخت در کارت پی وضعیت دارد و همین وضعیت است که نظم را می‌سازد. وقتی مشتری صفحه‌ی پرداخت را باز می‌کند، پرداخت «در انتظار پرداخت» است. بعد از اینکه پول را فرستاد و رسید را بارگذاری کرد، به «در انتظار بررسی» می‌رود و در همان لحظه، از هر کانالی که فعال کرده باشید، خبرش به شما می‌رسد. شما واریز را چک می‌کنید و پرداخت را «تأییدشده» یا «ردشده» می‌کنید. اگر بعداً سفارشی لغو شد یا پولی را به مشتری برگرداندید، وضعیت‌های «لغو» و «مرجوعی» هم هست تا گزارش‌ها با واقعیت بخواند.
مشتری هم بی‌خبر نمی‌ماند. وضعیت پرداخت در صفحه‌ی خودش به‌روز می‌شود و اگر در پنل مشتری وارد شده باشد، تاریخچه‌اش را هم می‌بیند.
رسید کارت به کارت یک تصویر است و تصویر را می‌شود ساخت یا دست‌کاری کرد. برنامه‌هایی هستند که در چند ثانیه رسیدی کاملاً شبیه رسید واقعی بانک می‌سازند. پس قاعده‌ی طلایی این است: رسید را با حسابتان تطبیق بدهید، نه با چشمتان. پیامک واریز بانک، گردش حساب در همراه‌بانک یا موجودی کارت؛ هر کدام که در دسترس‌تر است.
چند نشانه هم هست که باید حساسیتتان را بالا ببرد:
کارت پی به‌جای شما با بانک تطبیق نمی‌دهد و این را صادقانه می‌گوییم. کاری که می‌کند این است که هر رسید را با مبلغ، زمان و سفارش خودش کنار هم نگه می‌دارد تا تطبیق در چند ثانیه انجام شود و هیچ رسیدی از زیر دستتان در نرود.
وقتی رسیدی را رد می‌کنید، به مشتری هم بگویید چرا. شاید اشتباهی رسید پرداخت دیگری را فرستاده، شاید پول هنوز در راه است. رسید ردشده با تاریخ در پرونده‌ی همان پرداخت می‌ماند و مشتری می‌تواند دوباره اقدام کند. اگر خبرش نکنید، احتمالاً فکر می‌کند همه‌چیز درست است و چند روز بعد با دلخوری سراغتان می‌آید.
بیشتر بخوانید: تأیید پرداخت کارت به کارت و مدیریت رسید و تراکنش‌های مشتریان.
هر کسی که فروش آنلاین داشته، دست‌کم یک بار این پیام را از مشتری گرفته: «سقف انتقالم پر شده، نمی‌توانم واریز کنم». کارت به کارت سقف روزانه دارد. این سقف را بانک‌ها و مقررات بانکی تعیین می‌کنند، بسته به بانک و نوع کارت فرق دارد و هر از گاهی هم تغییر می‌کند؛ برای همین در این صفحه عدد مشخصی نمی‌نویسیم و پیشنهاد می‌کنیم سقف دقیق کارت‌هایتان را از بانک خودتان بپرسید.
مسئله فقط سقف مشتری نیست. وقتی همه‌ی مشتری‌ها به یک کارت واریز می‌کنند، ممکن است بخواهید دریافت روی آن کارت را خودتان محدود کنید؛ مثلاً چون آن حساب کار دیگری هم دارد یا می‌خواهید دریافت‌ها روی چند حساب کسب‌وکار پخش شود. راه سنتی این است که دو شماره کارت در چت بفرستید و بنویسید «اگر به این نشد، به آن یکی». نتیجه‌اش مشتری سردرگم و حسابی است که آخر روز معلوم نیست چقدرش روی کدام کارت نشسته.
در پنل می‌توانید چند کارت بانکی ثبت کنید و ترتیبشان را با جابه‌جا کردن بالا و پایین مشخص کنید. برای هر کارت می‌شود سقف دریافت روزانه گذاشت. وقتی پرداخت تازه‌ای ساخته می‌شود، به ترتیب اولویت، اولین کارت فعالی انتخاب می‌شود که ظرفیت باقی‌مانده‌ی امروزش برای همین مبلغ کافی است. مشتری فقط همان یک کارت را می‌بیند و اصلاً متوجه نمی‌شود پشت صحنه چه گذشته.
مبلغ هر پرداخت از همان لحظه‌ای که برای یک کارت ثبت می‌شود، به مصرف امروز آن کارت اضافه می‌شود؛ چون از همان لحظه ممکن است مشتری به آن کارت واریز کند. اگر پرداخت بعداً رد یا لغو شود، این مصرف برنمی‌گردد. شاید سخت‌گیرانه به نظر برسد، ولی جلوی عبور ناخواسته از سقف را می‌گیرد. با شروع روز جدید، مصرف همه‌ی کارت‌ها از صفر شروع می‌شود.
یک قاعده‌ی ایمنی هم هست: همیشه باید دست‌کم یک کارت فعال بدون سقف داشته باشید، وگرنه ممکن است وسط روز که همه‌ی سقف‌ها پر شده، مشتری هیچ کارتی برای واریز نبیند. پنل تنظیمی را که این قاعده را بشکند نمی‌پذیرد و توضیح می‌دهد چه باید کرد. بهترین جای کارت بی‌سقف هم آخر صف است؛ اگر آن را اول بگذارید، کارت‌های بعدی هیچ‌وقت نوبتشان نمی‌رسد.
کارت منقضی می‌شود، گم می‌شود یا بانک مسدودش می‌کند. اگر فقط یک کارت داشته باشید، تا وقتی کارت تازه را همه‌جا جایگزین کنید فروش مختل است. با چند کارت کافی است کارت از کار افتاده را در پنل غیرفعال کنید؛ از همان لحظه پرداخت‌های تازه روی کارت بعدی می‌نشینند و لینک‌هایی که قبلاً فرستاده‌اید هم سالم می‌مانند.
جزئیات بیشتر: مدیریت چند کارت بانکی و سقف دریافت روزانه.
صاحب یک کسب‌وکار کوچک کمتر پیش می‌آید که پشت کامپیوتر بنشیند. بیشتر روز در کارگاه است، در مطب، پشت پیشخوان یا در راه. برای همین تأیید پرداخت باید همان‌جایی انجام شود که بقیه‌ی کارها انجام می‌شود: در گوشی و در پیام‌رسان.
حساب تلگرام یا بله‌تان را از پنل به ربات کارت پی وصل می‌کنید. از آن به بعد هر پرداخت تازه‌ای که منتظر بررسی باشد، در همان پیام‌رسان به شما خبر داده می‌شود و می‌توانید با یک ضربه تأییدش کنید یا رد. نتیجه همان لحظه در پنل هم ثبت می‌شود و اگر سایتتان با API به کارت پی وصل است، وب‌هوکش به سرور شما هم می‌رسد.
هر دو را می‌شود هم‌زمان وصل کرد. فقط این را در نظر داشته باشید که رسیدن پیام تلگرام به گوشی شما به دسترسی خودتان به تلگرام بستگی دارد. بله پیام‌رسان داخلی است و اعلان‌ها در آن بدون این وابستگی می‌رسد. خیلی از پذیرنده‌ها بله را کانال اصلی می‌گذارند و تلگرام را کنارش نگه می‌دارند. پیامک هم به‌عنوان کانال اعلان در دسترس است.
هر چتی که به حساب شما وصل شده، می‌تواند پرداخت‌ها را تأیید یا رد کند. این برای کسب‌وکارهایی که منشی یا همکار دارند خیلی کاربردی است، ولی یعنی اتصال را فقط برای آدم‌های مورد اعتماد انجام دهید. اگر روزی همکاری تمام شد، اتصال آن چت را هم بردارید. با قطع ربات، اطلاعات تراکنش‌ها دست‌نخورده می‌ماند و اعلان‌ها به پنل و کانال‌های دیگر برمی‌گردد.
طرف مشتری هم ربات دارد. مشتری می‌تواند رسیدش را به‌جای صفحه‌ی پرداخت، از طریق ربات مشتریان کارت پی در تلگرام یا بله بفرستد؛ برای کسانی که بیشتر وقتشان در پیام‌رسان می‌گذرد، این راه راحت‌تری است.
بیشتر بخوانید: تأیید پرداخت از تلگرام و بله با ربات.
هر پذیرنده در کارت پی یک صفحه‌ی عمومی دارد؛ نشانی‌ای با نام کسب‌وکار که خدمات، قیمت‌ها و راه پرداخت را نشان می‌دهد. این صفحه برای جایی است که نمی‌دانید مشتری دقیقاً چه می‌خواهد: بیوی اینستاگرام، کارت ویزیت، امضای ایمیل یا پیام خوشامد کانال. مشتری صفحه را باز می‌کند، خدمت مورد نظرش را انتخاب می‌کند یا مبلغ دلخواه را از پرداخت آزاد می‌پردازد.
این صفحه یک فایده‌ی دیگر هم دارد که کمتر به آن فکر می‌شود: اعتماد. مشتری‌ای که برای اولین بار از شما خرید می‌کند، به صفحه‌ای که نام و لوگو و توضیح کسب‌وکار را دارد راحت‌تر اعتماد می‌کند تا یک شماره کارت خالی در چت.
اگر مشتری حضوری هم دارید، پنل برای صفحه‌ی کسب‌وکارتان یک برگه‌ی QR می‌سازد که می‌توانید چاپ کنید و روی پیشخوان، میز پذیرش یا ویترین بگذارید. مشتری با دوربین گوشی QR را می‌خواند، به صفحه‌ی پرداخت می‌رسد و دیگر لازم نیست شماره کارت را بلند برایش بخوانید یا روی کاغذ بنویسید. QR مبلغ را ثابت نمی‌کند؛ صفحه‌ی کسب‌وکار را باز می‌کند و مشتری از آن‌جا خدمت یا پرداخت آزاد را انتخاب می‌کند. پرداخت همچنان کارت به کارت است و رسید و تأیید می‌خواهد؛ یعنی QR جای کارت‌خوان را نمی‌گیرد، ولی کارت به کارت حضوری را خیلی مرتب‌تر می‌کند.
جعبه‌ی جستجوی بالای همین صفحه برای مشتری‌هاست. اگر کسی نام کسب‌وکار یا شناسه‌ی شما را بداند، می‌تواند این‌جا جستجو کند و مستقیم به صفحه‌ی پرداختتان برسد.
بیشتر بخوانید: QR کد پرداخت کارت به کارت برای مغازه و مطب.
فاکتور فقط یک برگه با جمع مبلغ نیست. باید معلوم کند مشتری چقدر بدهکار است، تا حالا چقدر پرداخته و چقدرش مانده. در کارت پی فاکتور را با اقلام و مبلغ می‌سازید و لینکش را برای مشتری می‌فرستید. مشتری بدون ثبت‌نام فاکتور را می‌بیند و پرداخت می‌کند.
اگر مشتری در چند نوبت پرداخت کند، همه‌ی پرداخت‌ها روی همان فاکتور ثبت می‌شوند و مانده همیشه نمایش داده می‌شود. وضعیت فاکتور هم از روی پرداخت‌های ثبت‌شده حساب می‌شود، نه با یک تیک دستی؛ برای همین با واقعیت می‌خواند. اگر مشتری بخشی از پول را بیرون از کارت پی پرداخت کرده، آن را به‌عنوان پرداخت دستی روی فاکتور ثبت می‌کنید. هر تراکنش هم فقط به یک فاکتور وصل می‌شود تا هیچ مبلغی دو بار حساب نشود.
خیلی از کارها با بیعانه شروع می‌شوند: سفارش ساخت، رزرو تالار، عکاسی، پروژه‌ی طراحی. ساده‌ترین روش در کارت پی این است که فاکتور کامل کار را بسازید؛ پرداخت اول بیعانه است و پرداخت دوم مانده. هر دو طرف هر لحظه می‌بینند چه مقدار پرداخت شده. مبلغ بیعانه را هم خودتان تعیین می‌کنید و کارت پی درصد ثابتی تحمیل نمی‌کند.
یک نکته را هم صریح بگوییم: فاکتور کارت پی برای پیگیری پرداخت است و فاکتور رسمی مالیاتی به حساب نمی‌آید. اگر کسب‌وکارتان مشمول صدور صورت‌حساب رسمی است، آن را از مسیر خودش انجام دهید.
بیشتر بخوانید: صدور فاکتور آنلاین و دریافت بیعانه آنلاین.
اگر خدمات شما وقت مشخص دارد، رزرو و پرداخت نباید دو کار جدا باشند. منشی‌ای که صبح تا شب تلفن جواب می‌دهد، نوبت می‌نویسد و بعد برای بیعانه شماره کارت پیامک می‌کند، بخش بزرگی از وقتش صرف هماهنگی می‌شود. تازه آخرش هم یکی دو نفر نمی‌آیند و ساعتشان خالی می‌ماند.
در کارت پی برای هر خدمت زمان‌بندی تعریف می‌کنید. مشتری از لینک، ساعت‌های خالی را می‌بیند، یکی را انتخاب می‌کند و اگر برای خدمت مبلغی تعریف کرده باشید، همان‌جا می‌پردازد. هر نوبت فقط یک بار رزرو می‌شود؛ اگر دو نفر هم‌زمان یک ساعت را بخواهند، فقط یکی موفق می‌شود. اگر مشتری پرداخت نکند، نوبت تا پایان مهلت برایش نگه داشته می‌شود و بعد آزاد می‌شود تا نفر بعدی بتواند آن را بگیرد.
پرداخت هم اجباری نیست. می‌توانید فقط رزرو بگیرید، فقط بیعانه بگیرید یا کل هزینه را پیش از مراجعه. این تصمیم به نوع کار شما بستگی دارد و کارت پی چیزی را تحمیل نمی‌کند.
بیشتر بخوانید: سیستم نوبت‌دهی آنلاین با پرداخت، دریافت هزینه ویزیت پزشک و نوبت‌دهی سالن زیبایی.
فروش اقساطی اگر دفتر منظمی نداشته باشد، زود به دردسر می‌افتد. قسط کدام مشتری عقب افتاده؟ این واریز بابت قسط چندم بود؟ پیش‌پرداخت را گرفتیم یا نه؟ اغلب جواب این سؤال‌ها در یک دفترچه یا فایل اکسل است که فقط یک نفر از آن سر درمی‌آورد.
در کارت پی ابتدا یک طرح اقساط تعریف می‌کنید: پیش‌پرداخت لازم است یا نه و چند درصد، چند قسط، و چه مدارکی باید از متقاضی گرفته شود. اگر لازم باشد درصد سود کل را هم می‌توانید تعیین کنید که روی مبلغ پس از کسر پیش‌پرداخت حساب می‌شود؛ استفاده از آن و رعایت قوانین مربوطش به عهده‌ی خودتان است.
مشتری از روی طرح درخواست می‌دهد و مدارکش را بارگذاری می‌کند. شما درخواست را بررسی می‌کنید و قرارداد ساخته می‌شود. از این به بعد مشتری قسط‌ها را از پنل خودش کارت به کارت می‌پردازد و رسید هر قسط را ثبت می‌کند؛ شما تأیید می‌کنید و وضعیت هر قرارداد، از پیش‌پرداخت تا آخرین قسط، جلوی چشمتان است. مشتری هم قسط‌های پرداخت‌شده و باقی‌مانده‌اش را همیشه می‌بیند.
این ابزار برای کسب‌وکارهایی است که کالا یا خدمت خودشان را اقساطی می‌فروشند؛ کارت پی خودش وام نمی‌دهد و پولی را تأمین نمی‌کند.
بیشتر بخوانید: نرم‌افزار مدیریت اقساط، سامانه ثبت درخواست تسهیلات و پرداخت آنلاین اقساط.
برای پرداخت از لینک، مشتری لازم نیست جایی ثبت‌نام کند. ولی مشتری‌های همیشگی، کسانی که فاکتور باز یا قسط دارند، می‌توانند با شماره موبایل و کد تأیید وارد پنل مشتری شوند. آن‌جا همه‌ی پرداخت‌هایشان را با وضعیت هر کدام می‌بینند، فاکتورهایشان را دنبال می‌کنند و قسط‌هایشان را می‌پردازند.
شاید به نظر برسد این بخش بیشتر به درد مشتری می‌خورد، ولی سودش به شما هم می‌رسد. پیام‌هایی از نوع «پرداختم تأیید شد؟» یا «چقدر دیگر مانده؟» کم می‌شود، چون جواب را خود مشتری در یک صفحه‌ی روشن می‌بیند.
اگر سایت فروشگاهی، اپلیکیشن یا نرم‌افزار اختصاصی دارید، لازم نیست پرداخت‌ها را دستی در دو جا ثبت کنید. با API کارت پی، درخواست پرداخت را از کد خودتان می‌سازید و مشتری را به صفحه‌ی پرداخت می‌فرستید. وقتی پرداخت تأیید یا رد شد، چه از پنل، چه از ربات و چه از خود API، یک وب‌هوک به نشانی‌ای که تعیین کرده‌اید فرستاده می‌شود تا سفارش در سیستم شما هم به‌روز شود.
احراز هویت با کلید API است که در هدر X-API-KEY فرستاده می‌شود. پاسخ‌ها ساختار یکسانی دارند و وب‌هوک‌ها امضا دارند؛ امضای هدر X-KartPay-Signature را با HMAC-SHA256 روی بدنه‌ی خام و کلید خودتان بازمحاسبه می‌کنید تا مطمئن شوید پیام واقعاً از کارت پی آمده. اگر سرورتان لحظه‌ی ارسال در دسترس نبود، ارسال با فاصله‌های افزایشی دوباره امتحان می‌شود و همیشه می‌توانید وضعیت را با شناسه‌ی تراکنش از اندپوینت بررسی وضعیت هم بخوانید.
فهرست کارت‌ها، سقف‌ها و مصرف روزانه هم از API در دسترس است؛ مثلاً می‌توانید پیش از روزهای حراج ترتیب کارت‌ها را از کد عوض کنید. مستندات کامل با نمونه‌ی درخواست و پاسخ در بخش توسعه‌دهندگان است.
بیشتر بخوانید: API پرداخت کارت به کارت و اتصال پرداخت کارت به کارت به سایت.
توضیح امکانات یک چیز است و دیدنشان در یک روز واقعی چیز دیگر. فرض کنید یک کارگاه کوچک شیرینی‌پزی دارید که سفارش‌ها را از اینستاگرام و تلفن می‌گیرد، چند مشتری ثابت شرکتی دارد و آخر هفته‌ها سفارش‌های تولد و مهمانی‌اش زیاد می‌شود.
سه نفر در دایرکت قیمت کیک تولد پرسیده‌اند. جواب قیمت را می‌دهید و زیرش لینک پرداخت آزاد را می‌گذارید. دیگر نه شماره کارت تایپ می‌کنید و نه توضیح می‌دهید رسید را کجا بفرستند.
وسط کار، گوشی در بله خبر می‌دهد که پرداخت تازه‌ای منتظر بررسی است. دست‌هایتان آردی است، ولی یک نگاه به پیامک بانک کافی است؛ مبلغ نشسته. با یک ضربه تأیید می‌کنید و برمی‌گردید سر کار.
یکی از مشتری‌های شرکتی سفارش ماهانه‌اش را قطعی کرده. برایش فاکتور می‌سازید و لینکش را می‌فرستید. حسابدار شرکت نیمی از مبلغ را امروز می‌پردازد و نیم دیگر را اول ماه؛ مانده روی فاکتور پیداست و لازم نیست جایی یادداشتش کنید.
روز شلوغی است و کارت اول به سقفی رسیده که برایش گذاشته‌اید. مشتری بعدی، بی‌آنکه چیزی بفهمد، در صفحه‌ی پرداخت شماره‌ی کارت دوم را می‌بیند. هیچ پیام «سقفم پر شده» به دستتان نمی‌رسد.
یک رسید می‌آید که واریزش را در حساب نمی‌بینید. ردش می‌کنید و به مشتری پیام می‌دهید. معلوم می‌شود رسید سفارش هفته‌ی قبلش را اشتباهی فرستاده. رسید درست را ثبت می‌کند و این بار تأیید می‌شود. هر دو رسید در پرونده‌ی همان پرداخت با تاریخ مانده‌اند.
داشبورد را باز می‌کنید: درآمد این ماه، تعداد پرداخت‌های تأییدشده، پرداخت‌هایی که هنوز منتظر بررسی‌اند و پرفروش‌ترین خدمت‌ها. یک پرداخت جامانده را تأیید می‌کنید و گوشی را کنار می‌گذارید. امروز هیچ رسیدی در گالری گم نشد.
ابزار هر قدر هم خوب باشد، اگر مشتری‌ها همچنان شماره کارت بخواهند و رسید را در چت بفرستند، نصف فایده‌اش از دست می‌رود. خبر خوب این است که بیشتر مشتری‌ها خیلی زود عادت می‌کنند، به شرطی که تغییر را ساده و بی‌سروصدا شروع کنید.
به‌جای «شماره کارت را بفرستم؟» بنویسید: «لینک پرداخت را برایتان می‌فرستم؛ رسید را هم همان‌جا ثبت کنید تا سفارشتان سریع‌تر بررسی شود.» همین «سریع‌تر» کافی است تا بیشتر مشتری‌ها با لینک کنار بیایند. واقعاً هم سریع‌تر است، چون رسیدی که در صفحه‌ی پرداخت ثبت شود مستقیم در صف بررسی شما می‌نشیند.
لینک صفحه‌ی کسب‌وکار یا لینک پرداخت آزاد را در بیو، در پیام خوشامد حساب کسب‌وکاری پیام‌رسان، در هایلایت «نحوه‌ی خرید» و روی فاکتورهای کاغذی بگذارید. مشتری‌ای که خودش لینک را پیدا می‌کند، دیگر سراغ شماره کارت را نمی‌گیرد.
بعضی مشتری‌های همیشگی شماره کارت قدیمی را ذخیره کرده‌اند و بی‌لینک واریز می‌کنند. دعوا لازم نیست. پرداختشان را بپذیرید و یک بار مؤدبانه بگویید که از این به بعد بهتر است از لینک پرداخت کنند تا رسیدشان گم نشود. بیشتر آن‌ها بعد از یکی دو بار عادت می‌کنند.
برگه‌ی QR را جایی بچسبانید که مشتری هنگام حساب کردن به آن نگاه می‌کند، نه گوشه‌ی دیوار. یک جمله‌ی کوتاه هم کنارش بنویسید: «برای کارت به کارت، اسکن کنید.»
آخر ماه که می‌شود، سؤال همیشگی این است: این ماه چقدر فروختم؟ در روش دستی، جواب این سؤال یعنی یک عصر کامل نشستن پای گالری گوشی و پیامک‌های بانک. در کارت پی جوابش از قبل آماده است.
داشبورد پنل درآمد ماه جاری، تعداد پرداخت‌های تأییدشده و پرداخت‌های در انتظار بررسی را نشان می‌دهد. نمودار درآمد هفت روز اخیر کنارش است و فهرست پرفروش‌ترین خدمت‌ها هم پایینش. اگر بخواهید دقیق‌تر ببینید، فهرست تراکنش‌ها را با بازه‌ی تاریخ فیلتر می‌کنید؛ مثلاً فقط پرداخت‌های یک دوره‌ی آموزشی را در ماه گذشته. هر ردیف هم مبلغ، تاریخ، وضعیت و رسید خودش را دارد.
چون پرداخت‌های ردشده، لغوشده و مرجوعی وضعیت جدا دارند، عددی که در داشبورد می‌بینید همان پولی است که واقعاً تأیید کرده‌اید؛ نه جمع همه‌ی رسیدهایی که آمده. اگر هم داده را برای حسابداری یا نرم‌افزار دیگری لازم دارید، از طریق API در دسترس است.
این‌ها را از تجربه‌ی کسب‌وکارهایی می‌گوییم که سال‌ها کارت به کارت گرفته‌اند. بیشترشان ربطی به ابزار ندارند و فقط عادت‌اند؛ عادت‌هایی که می‌شود عوضشان کرد.
رایج‌ترین و پرهزینه‌ترین اشتباه. پیش از ارسال کالا یا شروع خدمت، واریز را در حساب یا پیامک بانک خودتان ببینید. اگر پیامک بانک دیر می‌رسد، از همراه‌بانک گردش حساب را نگاه کنید.
کارتی که هم حقوق رویش می‌نشیند، هم خرج خانه از آن می‌رود و هم پول مشتری‌ها به آن واریز می‌شود، حساب‌وکتاب را به هم می‌ریزد. یک کارت جدا برای کسب‌وکار، کار تطبیق را چند برابر ساده‌تر می‌کند.
فروشنده‌ای که فقط یک کارت دارد، معمولاً در شلوغ‌ترین روز سال با پیام خطای مشتری‌ها روبه‌رو می‌شود؛ درست وقتی که بیشترین فروش را دارد. کارت دوم و ترتیب درست کارت‌ها جلوی این را می‌گیرد.
مشتری‌ای که پول فرستاده و چند ساعت خبری نمی‌گیرد، نگران می‌شود و پیام پشت پیام می‌فرستد. اگر اعلان پیام‌رسان را روشن کنید، تأیید به یک کار چندثانیه‌ای تبدیل می‌شود که لازم نیست برایش پشت کامپیوتر بنشینید.
«پرداخت» یا «سفارش» عنوان خوبی نیست. «کیک تولد دو کیلویی» یا «جلسه‌ی مشاوره‌ی ۴۵ دقیقه‌ای» هم برای مشتری روشن است و هم برای خودتان، وقتی چند هفته بعد فهرست تراکنش‌ها را مرور می‌کنید.
اگر بیعانه برنمی‌گردد یا لغو کمتر از یک روز مانده به نوبت هزینه دارد، پیش از پرداخت در توضیح خدمت بنویسید. شرطی که بعد از پرداخت گفته شود، تقریباً همیشه به بحث می‌کشد.
این بخش را برای مشتری‌ها نوشته‌ایم؛ برای کسی که می‌خواهد به یک پیج یا کسب‌وکار آنلاین کارت به کارت کند و مطمئن نیست طرف مقابل واقعی است. اگر فروشنده‌اید، شاید بد نباشد لینک این بخش را برای مشتری‌های محتاطتان بفرستید.
لازم نیست یک‌شبه همه‌چیز را عوض کنید. کسب‌وکارهایی که آرام و قدم‌به‌قدم شروع کرده‌اند، معمولاً راحت‌تر جا افتاده‌اند. یک برنامه‌ی ساده‌ی هفت‌روزه:
ثبت‌نام، معرفی کسب‌وکار و ثبت کارت. یک پرداخت آزمایشی با مبلغ کم انجام دهید و مسیر را از دید مشتری ببینید. بعد آن را لغو کنید تا در گزارش‌ها با فروش واقعی قاطی نشود.
ربات تلگرام یا بله را وصل کنید و اعلان‌ها را روشن کنید. از امروز لینک پرداخت آزاد را به‌جای شماره کارت برای مشتری‌های تازه بفرستید.
خدمت‌ها یا محصولات پرفروش را با قیمت ثابت تعریف کنید تا هر کدام لینک خودش را داشته باشد. لینک صفحه‌ی کسب‌وکار را در بیو و پیام خوشامد بگذارید.
اگر فروش زیادی دارید، کارت دوم را اضافه کنید و سقف روزانه را تنظیم کنید. اگر مشتری حضوری دارید، برگه‌ی QR را چاپ کنید.
داشبورد و فهرست تراکنش‌ها را مرور کنید. ببینید کدام مشتری‌ها هنوز بی‌لینک واریز می‌کنند و به آن‌ها یادآوری کنید. اگر فاکتور، نوبت یا اقساط لازم دارید، حالا وقت راه انداختنشان است.
اگر دنبال درگاه کارت به کارت می‌گردید، احتمالاً چند سرویس را کنار هم می‌گذارید. اسم‌ها و ظاهرها شبیه هم‌اند، ولی چند سؤال هست که جوابشان فرق اصلی را نشان می‌دهد. این سؤال‌ها را از هر سرویسی بپرسید، از جمله از خود ما.
مهم‌ترین سؤال همین است. سرویسی که پول را اول به حساب خودش می‌گیرد و بعد برایتان تسویه می‌کند، دیگر کارت به کارت ساده نیست؛ واسطه‌ی مالی است و باید بدانید پولتان چند روز و با چه ضمانتی آن‌جا می‌ماند. در کارت پی پول مستقیم از کارت مشتری به کارت شما می‌رود و هیچ مبلغی پیش ما نمی‌ماند.
کارمزد درصدی در ماه‌های کم‌فروش به چشم نمی‌آید، ولی وقتی فروش بالا می‌رود، سهم بزرگی از سود را می‌برد. هزینه‌ی ثابت یا اشتراکی پیش‌بینی‌پذیرتر است. کارت پی اشتراکی است و از مبلغ پرداخت‌ها سهمی برنمی‌دارد.
به ادعاهایی مثل «تأیید بدون نیاز به بررسی» با احتیاط نگاه کنید و بپرسید دقیقاً چطور. در کارت به کارت، مطمئن‌ترین تأیید همان دیدن واریز در حساب خودتان است. چیزی که یک سرویس خوب باید بدهد، ابزاری است که این تأیید را سریع، منظم و از هر جا ممکن کند؛ نه وعده‌ای که مسئولیت را از دوش شما بردارد.
اگر برای هر رسید باید سایتی را باز کنید، دیر یا زود رسیدها روی هم تلنبار می‌شوند. اعلان در پیام‌رسانی که هر روز با آن کار می‌کنید، و امکان تأیید از همان‌جا، تفاوت بزرگی در کار روزانه می‌گذارد. کارت پی در پنل، تلگرام، بله و پیامک خبر می‌دهد.
اگر سرویس فقط یک کارت قبول کند، مشکل سقف روزانه سر جایش می‌ماند. امکان ثبت چند کارت، ترتیب دادن به آن‌ها و سقف دریافت برای هر کارت، در روزهای شلوغ فروش را نجات می‌دهد.
برای خیلی‌ها لینک پرداخت کافی است، ولی کسب‌وکارها رشد می‌کنند. فاکتور با مانده، نوبت‌دهی همراه پرداخت، فروش اقساطی و پنلی که مشتری خودش وضعیتش را ببیند، چیزهایی‌اند که شاید امروز لازم نداشته باشید ولی خوب است بدانید روزی که لازم شد، مجبور نیستید سرویس را عوض کنید.
API مستند، وب‌هوک امضاشده و راهی برای خواندن وضعیت پرداخت، نشانه‌ی سرویسی است که برای کار جدی ساخته شده. حتی اگر امروز سایت ندارید، این‌ها یعنی بعداً هم با محدودیت روبه‌رو نمی‌شوید.
نماد اعتماد الکترونیکی، قوانین استفاده‌ی روشن و راه ارتباط مشخص را بررسی کنید. کارت پی نماد اعتماد دارد و در پنل، تیکت پشتیبانی برای پیگیری مشکلات هست.
برای سفارش‌های بزرگ، مثل یک دستگاه گران، شهریه‌ی کامل یک دوره‌ی طولانی یا پیش‌پرداخت یک پروژه، ممکن است مبلغ از سقف روزانه‌ی کارت به کارت مشتری بیشتر باشد. در این حالت مشتری نمی‌تواند همه‌ی پول را یک‌جا بفرستد و معمولاً می‌پرسد «حالا چه کنم؟». چند راه ساده هست.
برای کل مبلغ یک فاکتور بسازید. مشتری امروز بخشی را می‌پردازد و فردا بقیه را، و هر پرداخت با رسید خودش روی همان فاکتور می‌نشیند. مانده همیشه پیداست و هیچ‌کدام از شما لازم نیست حساب کنید تا حالا چقدر آمده.
اگر مشتری ترجیح می‌دهد مبلغ را با انتقال بانکی دیگری مثل شبا بفرستد، این انتقال بیرون از کارت پی انجام می‌شود. بعد از اینکه پول را در حساب دیدید، آن را به‌عنوان پرداخت دستی روی فاکتور ثبت کنید تا سابقه‌ی همه‌ی پرداخت‌های آن سفارش یک‌جا بماند.
اگر مبلغ برای مشتری سنگین است و خودتان حاضرید آن را در چند نوبت بگیرید، طرح اقساط را به کار ببرید. پیش‌پرداخت و قسط‌ها هر کدام رسید و تأیید جدا دارند و مشتری برنامه‌ی پرداختش را در پنل خودش می‌بیند.
در خیلی از کسب‌وکارها کسی که پرداخت را تأیید می‌کند همان صاحب کار نیست؛ منشی مطب است، مسئول فروش است یا همکاری که شیفت عصر را می‌چرخاند. برای این حالت، ربات پیام‌رسان راه ساده‌ای است. چت هر کسی را که باید پرداخت‌ها را ببیند و تأیید کند، به حساب کسب‌وکار وصل می‌کنید. همه خبر پرداخت‌های تازه را می‌گیرند و هر کدام زودتر رسید، تأیید می‌کند؛ نتیجه برای بقیه هم در پنل ثبت می‌شود.
فقط یادتان باشد هر چت متصل اختیار تأیید و رد دارد. وقتی کسی از تیم جدا می‌شود، اتصالش را همان روز بردارید و هر چند وقت یک بار فهرست چت‌های متصل را مرور کنید.
دانستن مرزهای یک ابزار به اندازه‌ی دانستن امکاناتش مهم است. برای اینکه انتظار درستی داشته باشید، این‌ها را صریح می‌گوییم:
آنچه هست، ابزاری است که کارت به کارت را از یک کار دستی پراکنده به روالی منظم و قابل پیگیری تبدیل می‌کند؛ با لینک، رسید، اعلان و فهرستی که هیچ پرداختی از آن جا نمی‌ماند.
اگر وسط کار سؤالی پیش آمد، از بخش پشتیبانی پنل تیکت ثبت کنید تا پاسخ و سابقه‌ی گفت‌وگو در همان‌جا بماند. برای قدم‌های اول هم راهنمای شروع کار با پنل پذیرنده را نوشته‌ایم و راه‌های ارتباط دیگر در صفحه‌ی تماس با ما آمده است. توسعه‌دهنده‌ها هم مستندات API را در بخش توسعه‌دهندگان پیدا می‌کنند.
کاربردها
هر جا پول کارت به کارت دریافت می‌شود و فروشنده نمی‌خواهد حساب و رسیدها در چت گم شود. چند نمونه از کسب‌وکارهایی که بیشترین سود را می‌برند:
فروشنده‌ی لباس دست‌دوز روزی ده پانزده گفت‌وگوی فعال در دایرکت دارد. قبلاً برای هر مشتری شماره کارت را تایپ می‌کرد و رسیدها را در گالری نگه می‌داشت. حالا برای محصولات ثابت لینک خدمت می‌فرستد و برای سفارش‌های سفارشی لینک پرداخت آزاد. شب که پنل را باز می‌کند، فقط رسیدهای بررسی‌نشده را می‌بیند و یکی‌یکی با پیامک بانک تطبیق می‌دهد.
منشی مطب دیگر لازم نیست برای هر نوبت شماره کارت پیامک کند و بعد دنبال رسید باشد. بیمار از لینک، ساعت خالی را انتخاب می‌کند و هزینه‌ی ویزیت یا بیعانه را می‌پردازد. نوبت‌هایی که پرداخت نشده‌اند بعد از مهلت آزاد می‌شوند و ساعت‌ها خالی نمی‌مانند.
رزروهای سنگین مثل گریم عروس بدون بیعانه ریسک بزرگی است. سالن برای هر خدمت زمان‌بندی جدا دارد و بیعانه را همان موقع رزرو می‌گیرد. باقی مبلغ هم روی فاکتور همان مشتری ثبت می‌شود تا روز کار کسی سر حساب گیج نشود.
جلسه‌های هفتگی و تکرارشونده یعنی پیگیری مداوم پرداخت. مشاور لینک پرداخت جلسه را همراه تأیید ساعت می‌فرستد و اگر نزدیک جلسه رسیدی در پنل یا بله ننشسته باشد، می‌داند هنوز پرداختی ثبت نشده و بی‌آنکه بحث مالی وسط جلسه باز شود، پیش از آن یادآوری می‌کند.
شهریه‌ی هر دوره یک لینک دارد و هنرجوها لازم نیست بپرسند به کدام کارت بزنند. برای دوره‌های گران‌تر، آموزشگاه طرح اقساط تعریف کرده و هنرجو قسط‌هایش را از پنل خودش می‌پردازد. آخر ترم معلوم است چه کسی تسویه کرده و چه کسی نه.
طراح، برنامه‌نویس یا مترجمی که پروژه‌ای کار می‌کند، فاکتور کامل پروژه را می‌سازد؛ پیش‌پرداخت در شروع، باقی در تحویل. کارفرما با یک لینک هم فاکتور را می‌بیند هم پرداخت می‌کند و هیچ‌کدام لازم نیست حساب پرداخت‌های قبلی را از حافظه بگویند.
وقتی کارت‌خوان قطع است یا مشتری کارت همراهش نیست، معمولاً فروشنده شماره کارت را بلند می‌خواند. برگه‌ی QR روی پیشخوان همین کار را مرتب‌تر انجام می‌دهد؛ مشتری اسکن می‌کند، می‌پردازد و رسید ثبت می‌شود.
سایتی که هنوز درگاه بانکی ندارد، یا می‌خواهد کنار درگاه یک راه کارت به کارت هم داشته باشد، با API درخواست پرداخت می‌سازد و با وب‌هوک از نتیجه باخبر می‌شود. سفارش در سایت خودش به‌روز می‌شود و کسی لازم نیست دستی وضعیت را عوض کند.
همه‌ی کاربردها را در صفحه‌ی راهکارهای کارت پی ببینید؛ از شرکت‌های خدماتی تا هر کسب‌وکاری که وجه آنلاین دریافت می‌کند.
اگر هنوز مطمئن نیستید این تغییر ارزش دارد یا نه، روال فعلی‌تان را با چیزی که بعد از کارت پی خواهید داشت مقایسه کنید. هیچ‌کدام از این ردیف‌ها به‌تنهایی دنیا را عوض نمی‌کند؛ جمعشان است که فرق می‌گذارد.
| موقعیت | روش دستی | با کارت پی |
|---|---|---|
| اعلام شماره کارت | هر بار تایپ یا کپی، با احتمال اشتباه | در صفحه‌ی پرداخت، ثابت و درست |
| ربط رسید به سفارش | حدس زدن از روی متن پیام | هر رسید در پرونده‌ی پرداخت خودش |
| خبر واریز | چک کردن مدام چت‌ها | اعلان در پنل، تلگرام، بله یا پیامک |
| چند مشتری هم‌زمان | اسکرین‌شات‌ها قاطی می‌شوند | هر پرداخت جدا و قابل تفکیک |
| پر شدن سقف کارت | پیام خطا به مشتری و فروش از دست‌رفته | پرداخت بعدی روی کارت بعدی |
| پرداخت چندمرحله‌ای | حساب مانده در ذهن یا دفترچه | فاکتور با مانده‌ی همیشه پیدا |
| سؤال مشتری درباره‌ی وضعیت | پیام و جواب رفت‌وبرگشتی | وضعیت در صفحه و پنل مشتری |
| حساب آخر ماه | جمع زدن از روی گالری | فهرست تراکنش با فیلتر تاریخ و خدمت |
همیشه در حساب خودتان. کارت پی در هیچ مرحله‌ای پول مشتری را دریافت، نگهداری یا منتقل نمی‌کند. به حساب بانکی‌تان هم دسترسی ندارد و اطلاعاتی مثل رمز کارت یا رمز پویا از شما یا مشتری‌تان نمی‌خواهد. اگر روزی کسی به اسم کارت پی چنین اطلاعاتی خواست، بدانید که از طرف ما نیست.
ورود به پنل با کد پیامکی است؛ یعنی گوشی‌تان کلید حسابتان است. گوشی را قفل نگه دارید و کد ورود را به هیچ‌کس ندهید. برای دریافت، کارتی را ثبت کنید که مخصوص کسب‌وکار است، نه کارتی که حقوق و پس‌اندازتان روی آن است. هر چند وقت یک بار فهرست کارت‌ها و چت‌های متصل به ربات را مرور کنید تا مطمئن شوید همه همان‌هایی‌اند که انتظار دارید.
رسیدها پشت حساب شما نگه داشته می‌شوند و در صفحه‌های عمومی دیده نمی‌شوند. صفحه‌ی عمومی کسب‌وکار فقط چیزهایی را نشان می‌دهد که خودتان برای نمایش گذاشته‌اید. اگر رسیدی را بیرون از پنل با کسی به اشتراک می‌گذارید، مسئولیتش با خودتان است.
دریافت پول از راه کارت به کارت، با هر ابزاری، از تعهد مالیاتی کسب‌وکار چیزی کم نمی‌کند و چیزی هم به آن اضافه نمی‌کند. کارت پی ابزار ثبت و پیگیری است. سابقه‌ی منظم پرداخت‌ها با تاریخ و رسید، اگر روزی لازم شد، کار شما و حسابدارتان را ساده‌تر می‌کند؛ همین.
نماد اعتماد الکترونیکی کارت پی در پایین همین صفحه هست و قوانین استفاده را در صفحه‌ی قوانین و مقررات می‌توانید بخوانید.
ثبت‌نام و شروع کار رایگان است. برای ادامه‌ی استفاده، طرح‌های اشتراک را بعد از ورود در بخش اشتراک پنل می‌بینید و پیش از خرید می‌توانید با هم مقایسه کنید. مهم‌تر از قیمت این است که بدانید هزینه‌ی کارت پی از چه جنسی است: اشتراک است، نه درصدی از فروش. هر چقدر هم پرداخت دریافت کنید، کارت پی سهمی از مبلغ برنمی‌دارد، چون اصلاً پولی از دستش رد نمی‌شود.
چند دقیقه وقت برای این موارد، جلوی بیشتر اشتباه‌های روزهای اول را می‌گیرد:
پرسش‌های پرتکرار
نه. کارت پی درگاه کارت به کارت است؛ یعنی مشتری پول را مستقیم از برنامه‌ی بانک خودش به کارت شما می‌فرستد و کارت پی ثبت رسید، اعلان و پیگیری را انجام می‌دهد. هیچ پولی از حساب کارت پی رد نمی‌شود.
روی همان کارت بانکی که در پنل ثبت کرده‌اید، در همان لحظه‌ی کارت به کارت. کارت پی وجهی نگه نمی‌دارد و تسویه‌ای هم انجام نمی‌دهد.
شماره موبایل برای ثبت‌نام و یک کارت بانکی به نام خودتان یا کسب‌وکارتان. مجوز درگاه بانکی لازم نیست، ولی رعایت قوانین صنفی و مالیاتی کسب‌وکارتان همچنان با خودتان است.
نصب لازم نیست. پنل کارت پی در مرورگر هر گوشی و کامپیوتری باز می‌شود و داخل تلگرام و بله هم به شکل مینی‌اپ کار می‌کند. ربات تلگرام و بله هم برای اعلان و تأیید پرداخت‌ها هست.
نه. مشتری لینک را باز می‌کند، مبلغ و کارت مقصد را می‌بیند، از برنامه‌ی بانکش کارت به کارت می‌کند و رسید را ثبت می‌کند. فقط برای دیدن تاریخچه یا پرداخت قسط، با شماره موبایل وارد پنل مشتری می‌شود.
نه، و این را عمداً صریح می‌گوییم. تأیید با شماست و باید رسید را با پیامک یا گردش حساب خودتان مقایسه کنید. کارت پی رسید را با مبلغ و زمان و سفارشش کنار هم نگه می‌دارد تا این تطبیق سریع و بی‌اشتباه انجام شود.
به همین دلیل تأیید باید با دیدن واریز واقعی در حسابتان باشد، نه با دیدن عکس رسید. رسیدی را که واریزش را نمی‌بینید رد کنید؛ وضعیت «ردشده» با تاریخ ثبت می‌شود و سابقه‌اش می‌ماند.
از پنل، ربات تلگرام، ربات بله و پیامک؛ هر کدام را که فعال کرده باشید. می‌توانید چند کانال را هم‌زمان روشن نگه دارید.
رسیدن پیام تلگرام به گوشی شما به دسترسی خودتان به تلگرام بستگی دارد. بله پیام‌رسان داخلی است و اعلان‌ها در آن بدون این وابستگی می‌رسد. اگر مطمئن نیستید، بله را هم وصل کنید.
بله. چند کارت ثبت می‌کنید، ترتیبشان را می‌چینید و برای هر کدام سقف دریافت روزانه می‌گذارید. پرداخت تازه روی اولین کارتی می‌نشیند که ظرفیت کافی دارد. دست‌کم یک کارت فعال باید بی‌سقف بماند.
نه. کارت مقصد در لحظه‌ی پرداخت انتخاب می‌شود، نه در لحظه‌ی ساختن لینک. کارت قدیمی را غیرفعال کنید و کارت تازه را اضافه کنید؛ لینک‌های قبلی کارت تازه را نشان می‌دهند.
در لینک خدمت مبلغ از قبل تعریف شده و ثابت است. در لینک آزاد مشتری خودش مبلغ را وارد می‌کند؛ مناسب سفارش‌های توافقی و مبلغ‌های متغیر.
بله، از داخل پنل لینک را برای شماره‌ی مشتری پیامک می‌کنید. برای جلوگیری از سوءاستفاده، تعداد ارسال در هر ساعت سقف دارد.
بله، با فاکتور. همه‌ی پرداخت‌ها روی همان فاکتور ثبت می‌شوند و مانده همیشه برای شما و مشتری نمایش داده می‌شود.
نه. فاکتور کارت پی برای پیگیری پرداخت و مانده است. صورت‌حساب رسمی را باید از مسیر خودش صادر کنید.
نه. هر نوبت فقط یک بار رزرو می‌شود و اگر دو درخواست هم‌زمان برسد، فقط یکی موفق می‌شود. نوبتی که پرداختش در مهلت انجام نشود، آزاد می‌شود.
نه. بخش تسهیلات ابزاری برای کسب‌وکارهایی است که کالا یا خدمت خودشان را اقساطی می‌فروشند: تعریف طرح، گرفتن درخواست و مدارک، ساخت قرارداد و پیگیری قسط‌ها. تأمین مالی با خود کسب‌وکار است.
بله، با API. درخواست پرداخت را از کد می‌سازید و تغییر وضعیت را با وب‌هوک امضاشده دریافت می‌کنید. مستندات در بخش توسعه‌دهندگان پنل هست.
بازگرداندن پول را خودتان مستقیم به مشتری انجام می‌دهید، چون پول در حساب شماست. بعد وضعیت پرداخت را در پنل «مرجوعی» می‌کنید تا گزارش‌ها درست بماند.
بله، اگر چت پیام‌رسان او را به ربات حسابتان وصل کنید. هر چت متصل می‌تواند تأیید یا رد کند، پس فقط افراد مورد اعتماد را وصل کنید و پس از پایان همکاری اتصال را بردارید.
نه. ثبت‌نام و شروع کار رایگان است و برای ادامه طرح‌های اشتراک دارید که در پنل می‌بینید. از مبلغ پرداخت‌های مشتریان شما هیچ سهمی برداشته نمی‌شود.
بله، اتفاقاً بیشترین سود را همین کسب‌وکارها می‌برند؛ کسانی که هنوز درگاه بانکی ندارند و فروششان از دایرکت و پیام‌رسان می‌آید. با یک لینک پرداخت آزاد شروع کنید و بقیه‌ی امکانات را هر وقت لازم شد اضافه کنید.
هنگام تطبیق، مبلغ واقعی واریز را با مبلغ پرداخت مقایسه کنید. اگر فرق دارد، با مشتری هماهنگ کنید؛ می‌توانید پرداخت را رد کنید یا مبلغ و توضیح تراکنش را در پنل اصلاح کنید تا با واقعیت بخواند.
وضعیت پرداخت در صفحه‌ی پرداخت خودش به‌روز می‌شود و اگر وارد پنل مشتری شده باشد، آن‌جا هم می‌بیند. اگر سایتتان با API وصل است، وب‌هوک تغییر وضعیت به سیستم شما هم می‌رسد.
بله. هر پرداخت با وضعیت، تاریخ و رسیدش در فهرست تراکنش‌ها می‌ماند و با فیلتر تاریخ قابل جستجوست.
با لینکی که در بیو، کارت ویزیت یا پیام‌ها می‌گذارید، با اسکن برگه‌ی QR، یا با جستجوی نام و شناسه‌ی کسب‌وکارتان در جعبه‌ی جستجوی صفحه‌ی اصلی کارت پی.
نه. چون پول هیچ‌وقت در حساب کارت پی نبوده، چیزی برای تسویه یا آزاد شدن وجود ندارد. همه‌ی دریافت‌هایتان از قبل روی کارت خودتان نشسته‌اند.
ساده‌ترین راه امتحان است. ثبت‌نام کنید، کارت را وارد کنید، یک لینک پرداخت آزاد بسازید و برای مشتری بعدی به‌جای شماره کارت همین لینک را بفرستید. یک بار که مسیر رسید و تأیید را ببینید، خودتان می‌دانید به کارتان می‌آید یا نه.
کارت پی از یک مشاهده‌ی ساده شروع شد: آدم‌هایی که کار خوبی بلدند، چه شیرینی‌پزی باشد، چه مشاوره، چه طراحی یا آموزش، بخش زیادی از روزشان را صرف کاری می‌کنند که ربطی به هنرشان ندارد؛ فرستادن شماره کارت، پیدا کردن رسید، جواب دادن به «پولم رسید؟» و جمع زدن حساب‌ها در آخر ماه. راه‌حل‌های موجود هم یا برای فروشگاه‌های بزرگ ساخته شده بودند و مدارک و زمان زیادی می‌خواستند، یا پول را به حساب خودشان می‌بردند و چند روز بعد تسویه می‌کردند.
ما می‌خواستیم ابزاری بسازیم که به عادت مشتری ایرانی احترام بگذارد، یعنی همان کارت به کارت آشنا، ولی کارهای دستی و خسته‌کننده‌ی دورش را از دوش فروشنده بردارد. پول باید مستقیم به حساب خود فروشنده برود، تصمیم باید با خودش بماند و کار باید از همان گوشی و پیام‌رسانی انجام شود که هر روز دستش است. کارت پی حاصل همین سه اصل است و هر امکان تازه‌ای که اضافه می‌کنیم، اول با همین سه اصل سنجیده می‌شود. بیشتر درباره‌ی ما در صفحه‌ی درباره‌ی کارت پی.
ثبت‌نام با شماره موبایل چند دقیقه طول می‌کشد. کارتتان را وارد کنید، لینک بسازید و اولین رسید را در پنل یا پیام‌رسانتان تأیید کنید.